Po dyktando

Rozliczne media niezłomnie epatują czytelnika od wielu tygodni miriadowymi, na wpół prawdziwymi, nadto niepocieszającymi i wpółkłamliwymi panegirykami. Zestrachani, poddawszy się rozmyślnie odgórnemu, choć nie do końca zwierzchniemu instruktażowi przemożnych szafarzy, szalbierczo dzierżących ster rządów, niespełna rozumu powtarzają na chybcika, uprzednio napisane euforyczne pochwały. Powziąwszy przeto ongi niechęć do wszelkiej bezprzyczynowej onejromancji postanowiłem na łapu-capu zestawić poniektóre, co lepsze cytaty.

1. „Bardziej niż którykolwiek polityk swojej epoki potrafił wyrażać obawy, pretensje i uprzedzenia zwykłych ludzi, na których nie zdołały wpłynąć partie lewicy, ani partie katolickie. A do tego jeszcze głośniej niż którykolwiek polityk (…) obiecywał ludziom nowe, lepsze społeczeństwo – takie, które ma opierać się na „prawdziwych” wartościach, z którymi byli gotowi się identyfikować. Jego wizja przyszłości idzie w parze z demaskowaniem przeszłości. Całkowite załamanie się zaufania do systemu państwowego opartego na skompromitowanej polityce partyjnej i zbiurokratyzowanej administracji spowodowało przeniesienie zaufania i nadziei (…) społeczeństwa na politykę odrodzenia narodu.”

2. „To czego stary parlament i partie nie zdołały doprowadzić przez sześćdziesiąt lat, Pańska godna męża stanu dalekowzroczność pozwoliła osiągnąć (…)”

3. „(…) geniusz pańskiego przywództwa oraz ideały, które na nowo odkrył Pan przed nami, zdecydowały o tym, że z ludzi wewnętrznie rozdartych i pozbawionych nadziei stworzył Pan zjednoczone państwo”.

Z historii narodów możemy się nauczyć, że narody niczego nie nauczyły się z historii.
Georg Wilhelm Friedrich Hegel

1. Kershaw I. „Hitler 1889-1936: Hubris”.
2. Kard. Michael von Faulhaber w liście do Hitlera z dnia 24 lipca 1933 roku.
3. Franz von Pappen w imieniu członków rządu.