A líto mi je…*

Dziś ktoś, komu próbowałem pomóc, splunął mi w twarz. Nie dosłownie, choć zostałem spoliczkowany słownie.

Przed moim ostatnim pobytem w Krakowie poznałem młodego, nad wyraz inteligentnego szesnastolatka, który nie mógł poradzić sobie ze swoją orientacją seksualną. Przez ostatnie dwa miesiące, starałem się go podtrzymać na duchu (chłopak wcześniej próbował popełnić samobójstwo). Dzwoniłem do niego prawie codziennie. Spędzałem z nim długie godziny na rozmach przez GG. Dziś dostałem od niego w twarz. Dowiedziałem się, że ostatnio rodzice wysłali go do psychologa. Poniżej fragment prawie że monologu:


[Młody] ja zrozumiałem ostatnio, że nie jestem wcale gejem...

[Ja] no to wspaniale**

[Młody] przebywałem z kumplami i tak stwierdziłem

[Młody] to że chciałem się związać polegało na tym że po prostu szukałem ojca

[Młody] bo nigdy go nie miałem
[Młody] trochę popracuje nad sobą i stanę się normalny

[Młody] psycholog bardzo mi pomaga

[Młody] ja nie chce tak żyć - chodzić do klubów- upijać się- potem do pieprzonych dark roomów - pieprzyć wszystko, co się rusza - takie są wszystkie kluby gejowskie

[Ja] ja czasem chodzę do klubów, nie upijam się, nie chodzę do dark roomów i nie „pieprzę” wszystkiego, co się rusza

[Młody] może to dziwne, ale ja coś do ciebie czuje - nie chcę żebyś skończył jak stereotypowy "pedał”, bo wiem, że taki nie jesteś, ale obrzydzenie mnie bierze jak wiem, że będziesz się spotykał z tymi ludźmi, których ja nie toleruje

[Młody] możesz mówić, że jestem nietolerancyjny, ale ja określiłbym to raczej jako "Ambitny"

[Młody] jestem ambitny do tego stopnia, że chcę zmienić się tak żeby być najlepszym, podziwianym - jako pedał nie mogę być takim -

[Młody] dlatego mówię że to nieprawda że jestem nietolerancyjnym!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Ja] dla mnie wszyscy ludzie są wartościowi

[Młody] i nie chce żebyś był taki jak oni

[Młody] a co mnie to obchodzi?

[Młody] to twoje życie

[Młody] rób z nim co chcesz

[Młody] możesz iść nawet do dark roomu mam to gdzieś

[Młody] cześć

No cóż, pozostaje mi życzyć Młodemu dużo sukcesów na swojej drodze do szczęścia. Starałem się mu być starszym bratem, przyjacielem i powiernikiem. Ale widać, pojęcie przyjaźni tutaj ma bardzo dziwny wymiar.

Zacytuję, krótki fragment ballady Jaromira Nohavicy:

„Co bylo je pryč jednou pro vždy a stesky jsou k ničemu
každá epocha má vlastní kulisy herce i vkus
[: A líto mi je že už nikdy se nesetkám s Puškinem
a nezajdu si s ním na čaj do bistra U sedmi hus :]

Dnes už nechodíme jak za stára bosáci naboso
řvou motory aut my z oken sčítáme galaxie
[: A líto mi je že už po Moskvě nejezdí drožkáři
a nebudou víc nebudou a to líto mi je :]

Před tebou se skláním má bezbřehá epocho poznání
a vzdávám ti hold lidský rozume nad rozumem
[: A líto mi je že jak dřív se i dnes bůžkům klaníme
a na kolenou bijem hlavama o tvrdou zem :]”

_____________________________________________________________

* I tylko mi żal...

** tak na prawdę nie ma się z czego cieszyć, chłopak nawet nie wie jaką krzywdę sobie wyrządza.